...خورشید اقیانوس آرام

شنبه ٢۴ مهر ماه ١٣٨٩

امشب شب خاصی است...هوا خنکای شب های پاییزی را به خود یافته است...و من می روم تا صدای خورشید اقیانوس آرام را بشنوم...
حتی نمی دانم دوستش دارم یا نه...اما میروم...چون می دانم آن که با صدای خوشید اقیانوس آشناست داعی است...و میدانم که صدایی خوش دارد...پس می روم تا به صدایی که نمی دانم چیست و چگونه....ولی زیباست گوش فرا دهم...
گوش فرا دادم و دوستش داشتم...!

اجرایی بسیار شنیدنی بود...گاهی آنقدر مسحورش می شدم که با حرکات ناخود آگاه کوتاه و تکراری سر و دستم به خود می آمدم و تکانی به خود می دادم...ولی آنقدر مسحور کننده اش می دانستم که به خود خجالتی راه ندهم...واقعاً گاهی مسحورش می شدم...جالب است نه؟...

رهبر کنسرت فرهاد هراتی نام داشت...و گاهی هم استاد عماد اجلال رهبری گروه را به عهده می گرفت...سولیست ویالون هم ساحری بود به نام علی جعفری پویان...و سولیست نی هم شهرام رکوعی

القصه اینکه شبی به یاد ماندنی بود...

چیز هایی در خطوط بالا پنهان است...پنهان بودنش را بیشتر می پسندم...

/ 0 نظر / 16 بازدید